ZABİT

is. [ ər. ] Ordu və donanmada komanda heyətinə mənsub şəxs. Zabit rütbəsi. Zabitlər klubu.
– Axırımcı teleqraf xəbərlərindən aşkar olur ki, Trablisdə osmanlı zabiti və əsgəri tələf olubdur. C.Məmmədquluzadə.
[Sona:] Ancaq bizim başımızda bir zabit getməmişdir. H.Nəzərli.
Zabit papirosunu yandıraraq: – Gətirin qəhrəmanı! – dedi. R.Rza.

Синонимы

  • ZABİT ZABİT (otdu və donanmada komanda heyətinə mənsub olan şəxs) [Heybət:] Zabitlər əsgərləri döyüb söyürlər (S

Этимология

  • ZABİT Ərəb sözüdür, hərfi mənada “zəbt edən” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
ZABİL
ZABİTƏ

Значение слова в других словарях