ÜLVİ

sif. [ ər. ]
1. tənt. Yüksək, ali, uca, müqəddəs. Ülvi amal.
[Nizami:] Sən bilirsən, anacan, dünyada ən yüksək, əm ülvi şey nədir? M.Hüseyn.
Kişi söylədi ki: “Yüksəkdir ana; Ondan ülvi varlıq varmı dünyada?” N.Xəzri.

2. klas. Qeyri-maddi, mənəvi. Ülvi eşq.

Синонимы

  • ÜLVİ 1. ÜLVİ Şəfqət! Nə ülvisən, şəfa səndədir; Ağır xəstələrə dava səndədir (M.Rahim); MÜQƏDDƏS (məc.) Coşdu könlümdə müqəddəs əməlim (S
  • ÜLVİ yüksək — uca — müqəddəs
ÜLÜŞ
ÜLVİLİK

Значение слова в других словарях