İMKAN

\[ər.\] сущ. имкан (1. мумкинвал, мумкин хьунухь; imkan olmamaq имкан тахьун, мумкинвал тахьун; imkan tapmaq имкан жугъурун, са кар авун патал кутугай рехъ якьурун, фирсет жугъурун; imkan verməmək имкан тагун, рехъ тагун, манийвал авун, тун тавун; imkan yaratmaq (vermək) имкан гун, са кар авун патал кутугай шараит туькӀуьрун, рехъ гун; imkan yoxdur имкан авач, мумкин туш, жедай кар туш; 2. са кар кьилиз акъатуниз куьмекдай кутугай шараит (шартӀар); къува, гуж, пул); ** imkan daxilində имкандин къене, гуж акакьзамад кьван; imkan xaricində olmaq имкандилай къеце хьун, имкан тахьун, мумкинвал тахьун, са кар кьилиз акъудиз гуж агакь тавун, алакь тавун.
İMİTASİYA
İMKANLI

Digər lüğətlərdə