UC

сущ. 1. кӀвенкӀ, кӀуф; iynənin ucu рапунин кӀвенкӀ; burnun ucu нерин кӀвенкӀ; 2. кьил, къерех, пӀипӀ (мес. гамунин); dünyanın o ucunda дуьньядин а кьиле; 3. эхир кьил, эхир; 4. кьил, кӀукӀ, кукӀуш; 5. ucundan ...патахъай, ...себебдалди, ...килигна; ** ucu açılmaq кьил ахъа хьун, жугурдалди (гзафбур санал) къвез (физ) авалун; ucundan tut, göyə çıx гзаф кӀевиз къвазвай (юргъ, чӀух) марфадикай рахадамаз; ucundan tutub ucuzluğa getmək акатайвал рахун, артух-эксик рахун, гафунин вилик-кьулухъ фагьум тавун; ucunu qaçırmaq кьил акадарун, гьисаб акадарун; ayağının ucu ilə кӀвачерив ваниз тагана, дабанар экис тавуна, явашдаказ, ван тавуна; bir ucdan са кьилихъай, са патахъай, ара датӀана, далбадал; bir ucu са кьил, са пад, са патахъай; burnunun ucunda нерин кӀвенкӀвел (кӀуфал), лап мукьув, лап мукьвал, патав; gözünün ucu ilə baxmaq кил. gözucu.
TÜTÜNÇÜLÜK
UC-BUCAQ

Digər lüğətlərdə