ÜZÜK

ÜZÜK I is. Barmağa keçirilən bəzək əşyası. Hər əlinə alıb bir danə üzük; Üzüyü dəstinə alan oynasın (M.P.Vaqif).

ÜZÜK II sif. Əldən düşmüş, yorğun. O, üzük adamlar kimi davranırdı.

ÜZÜCÜ
ÜZÜLMƏK

Digər lüğətlərdə