İBN

ə. 1) oğul; 2) şəxs adları sistemində atanın adının əvvəlinə qoşularaq «ata adı» komponentini yaratmağa xidmət edir və tələffüzdə qoşulduğu addan ayrılır, məs.: Əbu Əli ibn Sina, İbn Xəldun, İbn Müqəffə və s.; 3) ümumi ismə qoşulduqda və ya əmələ gətirdiyi «ata adı» komponenti ümumiləşdikdə izafətin birinci tərəfi kimi tələffüz edilir, məs.: İbni-Adəm Adəm övladı, insan; ibni-bətn «qarın oğlu» qarınqulu, çoxyeyən; ibni-vəqt bax ibnül-vəqt.

İBLİSKARANƏ
İBNÜLVƏQT

Значение слова в других словарях