QABAR

QABAR I is. Çox sürtülməkdən, toxunmaqdan, əzilməkdən suluqlamış, yaxud döyənək olmuş yer. Ayaqlarım yolunda qat-qat qabar bağlamış (R.Rza).

QABAR II f. Acıqlanmaq, qışqırmaq, xoruzlanmaq. Dişi aslan naçalnikin üstünə qabardı (“Qaçaq Nəbi”).

QABAQLIQ
QABARMAQ

Digər lüğətlərdə