ATA

сущ. 1. буба (вичихъ велед(ар) авай кас, аял(ар) аладайди, цай); doğma ata хайи буба; ögey ata тахай буба; // бубадин; ata nəsihəti бубадин несигьат; 2. пер. буба, чӀехиди, регьбер, рехъ къалурдайди; // хвена чӀехи авурди, тербия гайиди; 3. буба (яшлу, гьуьрметлу касдив рахадамаз лугьудай гаф); 4. atalar гз. бубаяр, чӀехибур, бубад-бубаяр, аждад; 5. нугъ. дах, тха; таъ; ** atalar sözləri бубайрин мисалар, бубайрин гафар, каламар; atası yanmaq рах. бубадиз хьун, бубадиз эверун, гзаф азиятар чӀугун (акун); atasına od vurmaq кил. atasını yandırmaq; atasını dalına sarımaq кил. atasını yandırmaq; atasını yandırmaq рах. а) бубадиз цӀай ягъун, кӀевидаказ жаза гун, дуван кьун; б) бубадиз эверун, пуч авун, барбатӀ авун; uşaqların atası рах. аялрин буба (эвфемизмдин рекьелди папа вичин гъуьлуьн тӀвар кьун тавун патал лугьудай гаф).
AT-AT
ATA-ANA

Значение слова в других словарях