LüğətlərAzərbaycan dilinin omonimlər lüğəti

AL

AL I is. köhn. Hiylə, məkr, yalan. Koroğlunu al dil ilə tutandı; Ölər əcəm oğlu getməz bu yerdən (Dastanlar).

AL II is. [ ər. ] Xurafata inananların təsəvvüründə canlanan, gözünə görünən mövhum surət, xəyal. Zahıya deyərdilər ki, yatma, yatsan, al anası gələr ciyərini çıxarar (H.Sarabski).

AL III sif. Qırmızı. Narın küləklər öpür sənin al bayrağını (S.Rüstəm).

AL IV f. Əl ilə götürmək; qaldırmaq; ələ keçirmək. Mənim könlümdə gül açmış əməlsən; Güc aldın sən bu eldən ey qız, ey qız (S.Rüstəm).

AKTİV
ALA

Digər lüğətlərdə