NADAN

sif. [ fars. ]
1. Cahil, avam, biliksiz, geridə qalmış, məlumatsız. Nadan adam. Nadanın biridir. – Ağıllı düşmən nadan dostdan yaxşıdır. ( Ata. sözü ).
Ey nadan mollaların sözünə qulaq asıb, məndən bir neçə günlüyə üz çevirən camaat! C.Məmmədquluzadə.

// İs. mənasında.
Sənə Vaqif kimi dərd bilən gərək; Layiq görməm hər nadanı mən sənə. M.P.Vaqif.
Mən Zakirəm, budur sözüm, söhbətim; Nadan ilə hərgiz olmaz ülfətim. Q.Zakir.
Fikrimi verməm əbəs, siz kibi nadanlara; Sövq edəsiz oğlumu bir para hədyanlara. M.Ə.Sabir.

2. Xəbərsiz, bixəbər, qafil.
[Həcər:] Özünü tez yetir, ay nadan Nəbi! Tüfəngi havada oynadan Nəbi! Qaçaq Nəbi”.

3. Öz həddini bilməyən; qaba, kobud, qanmaz. Nadan adam. Nadan (z.) hərəkət etmək.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • NADAN nadan bax avam
  • NADAN avam — cahil
  • NADAN qaba — kobud — ədəbsiz — tərbiyəsiz — düşüncəsiz

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • NADAN NADAN – AĞILLI Ağıllı düşmən nadan dostdan yaxşıdır (Ata. sözü). NADAN – MƏDƏNİ Nadan atadan qız nə tərbiyə götürə bilər (S

Etimologiya

  • NADAN Fars sözüdür, na inkar bildirir (naşükür və s.), dan isə farsca danəstən (bilmək) feilinin qrammatik əsasıdır (Bəhlul Danəndə), nadan “biliksiz” (avam
NAÇİZ
NADANLIQ

Digər lüğətlərdə