LüğətlərAzərbaycan dilinin izahlı lüğəti

NURANİ

sif. [ ər. ]
1. Nurlu, işıqlı, aydın.
2. məc. Hörmətli, hörmətə layiq, müqəddəs simalı, üzündən nur yağan. Nurani qoca.
– Bahadır o nurani kişini unutsa da, özünün bu qədər gücsüz qələmə verilməyinə razı olmadı. M.Hüseyn.
[Buğac:] Burada bihuş yatarkən, ağsaçlı, ağsaqqallı nurani bir pir, … mənə meydanda ad verən o qoca ozan gözümə göründü. M.Rzaquluzadə.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • NURANİ işıqlı
  • NURANİ qoca — ağsaqqal — pir
NUR
NURANİLİK

Digər lüğətlərdə