ÇÖRƏKLİ

sif.
1. Firavan yaşayan, çörəyi bol olan; varlı, bərəkətli.
[Nəcəfalı Şahmara:] Hümmət bu kəndi çörəkli eləyib, bala! B.Bayramov.

// məc. Səxavətli, əliaçıq, qonaqpərvər.
[Səlimə:] Allah səni həmişə qonaqlı, çörəkli eləsin. Ə.Haqverdiyev.

2. dan. Qazanclı, gəlirli. Çörəkli iş.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • ÇÖRƏKLİ qazanclı — gəlirli
  • ÇÖRƏKLİ qonaqcıl
  • ÇÖRƏKLİ varlı — bərəkətli

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • ÇÖRƏKLİ ÇÖRƏKLİ – QƏDDAR Gözəllikləri səbəbinə onları çörəkli adamlar almışlar (M.S.Ordubadi); Qəddar, qaniçən adamdır (M
ÇÖRƏKLƏMƏK
ÇÖRƏKPULU

Digər lüğətlərdə