Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Cəmi – 17548, məqalələr «DI» – 115
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
DA DE DI DO DU
 

DIBBER

(Qazax) gödək boy

DIBIQ

(Bakı) balaca

DIBIR

(Ağdam, Basarkeçər, Başkeçid, Cəbrayıl, Gəncə, İsmayıllı, Kürdəmir, Mingəçevir, Naxçıvan) 1. ikiillik erkək keçi (Kürdəmir) 2. axtalanmış keçi (Basarkeçər, İsmayıllı, Naxçıvan, Mingəçevir). – Gəti o dıbırı kəsək, yaxşı əti var (Cəbrayıl); – Mə:m dıbrım yeməlidi (İsmayıllı) 3. sürünün qabağında gedən erkək keçi (Gəncə)

DIBIRÇƏLLƏK

(Salyan) gödək kök adam. – Dıbırçəllək adam bərk qaçammaz

DIBRIXMAX

(Cəbrayıl) qaçmaq

DIDAX

(Kürdəmir) balacaboy. – Nərman həylə çox dıdaxdu

DIĞARAX

(Gədəbəy) 1. girdə, dəyirmi şey. – Mən su çarxı düzəltməyə iki dığarax gətimişəm 2. sap makarası. – Ay qağa, maηa da bir dığarax qayır

DIĞIR

I (Hamamlı) sap (makarada). – Gələndə bazardan beş-on dənə dığır al gəti II (Basarkeçər) gödəkboy (adam). – Dığır Alı özünnən çıxmışdı gənə

DIĞIR-DIĞIR

(Kürdəmir) nahamar. – Gümbata kağızının üssü dığır-dığırdı

DIĞIŞ

(Ucar) lovğa. – Dığış adamnan heş kimin xoşu gəlməz

DIĞLANMEG

(Bakı) 1. təngə gəlmək 2. vərəmləmək

DIĞLATMAĞ

(Lənkəran) təngə gətirmək. – Ürəyüvün başı dağ azarı gətirsün, sən məni lap dığlatdun ki

DIĞRAN

(Sabirabad, Salyan) gödəkboy (adam). – Bı kətdə dığran adam yoxdi (Sabirabad); – Dığran adam çox şey bilər (Salyan)

DIXA

(Qax) boyunbağı. – Baqudan köçək dıxalar getirip qardaşı

DIQI

(Borçalı, Çənbərək) keçi balası

DIQILI

(Şəki) bax dıqqılı (1-ci məna). – Bi dıqılı boyu var, dam dolusu toyu var

DIQIŞ

(Gədəbəy) bax dıqı

DIQQAN

(Ağdaş, İmişli, Kürdəmir) bir qədər, bir az. – O qarpızdan dıqqan da ver mən yi:m (İmişli); – Mənə dıqqan duz gəti (Ağdaş)

DIQQANA

(Mingəçevir) bax dıqqan

DIQQAT

(Cəbrayıl) eyib. – Bir yerində dıqqatı yoxdu