ŞTAB

[ alm. ] Hərbi hissələrdə, birləşmələrdə qoşunları idarə edən orqan, habelə həmin orqanın tərkibinə daxil olan şəxslər; qərargah.
Qoşun keçdikdən çox sonra qoşun komandanı … öz ştabı ilə gəlib keçdi. M.S.Ordubadi.
Cavad əsirlərdən bir-iki məlumat öyrəndikdən sonra onları ştaba göndərib, yenə ehtiyatla yoluna davam etməyə başladı. Ə.Vəliyev.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • ŞTAB ŞTAB (hərbi) [Əsgər:] Müharibə başlanandan bəri mən bundan başqa yalnız birini ştaba gətirmişəm (M.Hüseyn); QƏRARGAH Onun səsinə qərargah rəisi də o b
ŞRİFT
ŞTABEL

Digər lüğətlərdə