DƏBBƏ

I
(Ağdam, Borçalı, Qazax, Yevlax)
lovğa. – Dəbbə adam papağını dik qo:r (Borçalı); – O, dəbbə adamdı (Yevlax); – Başqasın bə:nmiyənə dəbbə adam de:rix’ (Ağdam)
II
(Füzuli, Qazax)
sözündən qaçan, şərti pozan. – Əli dəbbədi, onnan söydamız tutmaz (Füzuli)
III
(Hamamlı)
inadkar, höcət. – Alı çox dəbbə adamdı, dediyinnən dömməz
IV
(Ağdam)
barıtqabı
DƏ:
DƏBBƏDAĞARJIX

Digər lüğətlərdə