YAN

YAN I sif. Böyür, tərəf. Yan küçələrdən iki böyük dəstə gəlirdi (M.Hüseyn).

YAN II f. Od tutmaq, əzab çəkmək. Yan, dinmə, sən allah! Qan, dinmə, sən allah! (M.Ə.Sabir).

YALNIZ
YAR

Digər lüğətlərdə