CAĞ

is.
1. Çəpər. Evin qabağına cağ çəkmək.
– Zeynal bəy dərin bir sükutda bağın sökük cağlarının dibi ilə başını aşağı salıb, yavaş-yavaş getməyə başladı. Çəmənzəminli.

2. Arabanın yan taxtaları, araba yanı.
Məmmədcəfər arabanın cağından tutub yerə atıldı… S.Rəhman.
Sonra birdən-birə [Adilə] elə amansız bir yorğunluq hiss edib taqətdən düşdü ki, başını geri atıb arabanın cağına söykəndi. Ə.Məmmədxanlı.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • CAĞ çəpər — hasar — barı

Omonimlər

  • CAĞ CAĞ I is. Çəpər, hasar. Bu bağın cağını niyə söküb yandırmırsınız? (Çəmənzəminli). CAĞ II is. Arabanın yanları

Etimologiya

  • CAĞ Bu, araba laydırının alt və üst hissələrini (qollarını) birləşdirən taxtalardan iba­rət­dir. Təkərin topu ilə qasnağını (el arasında qəsək kimi də işl
CADULAMAQ
CAĞILDAMA

Digər lüğətlərdə