KƏF

KƏF (bişən xörəkdə, mürəbbədə) Mən eti doğrayıb qurtaranda Gülqədəm düyünün kəfini yığırdı (Ə.Vəliyev); KÖPÜK Salmanov mürəbbənin köpüyünü alırdı (Ə.Əbülhəsən).

KƏDƏRSİZ
KƏFƏ

Digər lüğətlərdə