HACƏT

is. [ ər. ]
1. Ehtiyac, lüzum. Bu qədər söhbətə nə hacət. Təfərrüata hacət yoxdur.
– Yox, yazmaram! Amma hələ qoy yazım; Hacət olsa, bundan belə yazmaram. M.Ə.Sabir.
Üzün gördü şeyda könül məst oldu; Nə hacət ki, həşr olunca ayinə. M.V.Vidadi.

2. dan. Alət, karastı; silah.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • HACƏT hacət bax tələbat, ehtiyac 1
  • HACƏT ehtiyac — lüzum
  • HACƏT alət — silah
HABELƏ
HACI

Digər lüğətlərdə