LAKÉY

is. [ fr. ]
1. Nökər.
Lakeylər səf-səf durub, bir-bir “ağa, xoş gəlibsiniz!” deyirdilər. Ə.Haqverdiyev.

2. məc. Şəxsiyyətsiz adam, yaltaq.
[N. Vəzirovun “Pəhləvanani-zəmanə” əsərində] xalqın həm maddi, həm də mənəvi sərvətinə, həm dilinə, həm də torpağına və neftinə şərəfsiz və qeyrətsiz münasibət bəsləyən simasızlar, rəyasət və manat lakeyləri təsvir olunurlar. Y.Qarayev.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • LAKEY lakey bax nökər

Etimologiya

  • LAKEY 632-ci ildə islamı yenicə qəbul etmiş ərəblər ilk dəfə olaraq yaşadıqları yarımadanın sərhədlərindən kənara çıxaraq sonradan əsrlərlə davam edəcək ist
LAKÇI
LAKİN

Digər lüğətlərdə