I
(Qarakilsə, Qazax)
dəyirman daşının işini nizamlayan dəmir hissə. – Dabanı bərkit, daş düşər (Qazax); – Də:rmanın dabanın yendir, unu yaxşı üyüssün (Qafan)
II
(Şamaxı)
tütün bitkisinin kökə yaxın yarpaqları. – Tənbəkinin dabani çəkməyə çox yüngüldü
III
(Kürdəmir)
həncama əvəzində qapını çərçivəyə birləşdirən oxcuqlar (qapı bu oxcuqlar üzərində fırlanır). – Qapı dabanınnan çıxdı
IV
(Qax)
sinə. – Əbdal kimi dabanını niyə əçirsin?
← DABALAĞ

(Quba) badalaq ◊ Dabalağ vurmağ – badalaq vurmaq. – Güləşəndə bizdə bir-birinə dabalağ vurardılar Dabalağ gəlməg (Quba) – kələk gəlmək, aldatmaq. – Mən uşağ degiləm, mənə dabalağ gəlmə

DABANA →

(Culfa, Qarakilsə, Şahbuz) bax daban III. – Qapı dabanadan çıxıp (Qarakilsə); – Dabana qapını saxlıyır (Culfa)