[fars.] Məcbur, məcburiyyət qarşısında qalan. Mən belə etməyə vadaram. _ Vadar etmək – məcbur etmək. Bu xətti-hərəkəti tutub getməyə möhtərəm yazıçılarımızı o vaxt vadar edən bilmirdim, nə idi. C.Məmmədquluzadə. Bir də görürdün [dəli Səməd] döyüldüyü yerdə gözləri yaşlı qəhqəhə çəkib gülürdü, məzəli-məzəli qissələr nağıl eləyib, eşidənləri də gülməyə vadar edirdi. Çəmənzəminli. Vadar olmaq – məcbur olmaq. Əlini silaha atmağa vadar oldu.
← VACİBLİK

is. Yerinə yetirilməsi vacib, məcburi olma; lazımlıq, labüdlük.

VADİ →

is. [ər.] 1. İki dağ arasında böyük, uzun çuxur, düzən.