İY

İY I is. Qoxu. İyi çəkən burun, darı dənləyən qulaqlar (R.Rza).

İY II is. Mil, ox. Arvad dükcəni iydən çıxardıb, üstünə sacayaq qoydu ki, gecə iyə ilişən olmasın (Çəmənzəminli).

İT
KAFEDRA

Digər lüğətlərdə