SAF

SAF – ÇİRKLİ Səhərin saf və gözəl havası, kolların və meyvələrin ətri, quşların nəğmələri insana zövq-səfa verirdi (S.S.Axundov); Şəhərin havası çirklidir.

SAF – ÇÜRÜK Qəlbinizdə varsa kin, qəzəb; çıxarın atın, çürük diş kimi (R.Rza); Onun inci kimi saf dişləri var (“Azərbaycan”).

SAF – QARIŞIQ Saf gümüşə çürük saman zərər verər (Ata. sözü); Bu, qarışıq qızıldır.

SADİQLİK
SAFLAŞMAQ

Digər lüğətlərdə