HÖCƏTÇİ

sif. Yersiz höcət etməyi, mübahisə etməyi sevən adam; höcətkar, inadcıl, inadkar, tərs. Höcətçi adamdır.
// İs. mənasında. Höcətçinin biridir, danışmağa dəyməz.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • HÖCƏTÇİ höcətçi bax höcət
HÖCƏT
HÖCƏTÇİLİK

Digər lüğətlərdə