sif. Kabab bişirmək üçün yarayan. Kabablıq ət. – [Qəmər:] Əti kabablıq (z.) doğrayıb duzlayacaqsan. S.S.Axundov. [Mirzə Qulam:] Bizim bu oğlana bir dörd kilo kabablıq erkək əti ver! Mir Cəlal.
← KABABLI

sif. Kabab olan, kababla yeyilən, yanında (içərisində) kababı olan.

KABALİSTİKA →

is. [qədim yəhudi dilində – rəvayət] 1. Mistik təsəvvürlər və mərasimlər.