TÁBOR

is.
1. Bir yerdən başqa yerə köçən qaraçı dəstəsi, habelə onların düşərgəsi, atarabası. Dağların ətəyində yerləşən üzüm bağlarının kənarında köçəri qaraçı taboru dincəlir.
2. Qədimdə: istehkam halına gətirilmiş kazak düşərgəsi (at-arabaları ilə bir yerdə).
3. köhn. hərb. Batalyon. Tabor komandiri. – Alay üç tabordur. H.Nəzərli. Mirbalayev tabora “azad” komandası verdi. M.Hüseyn.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

TABOR сущ. табор: 1. группа семейств цыган, кочующих вместе, а также их стан и обоз. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan