CÖVLAN

is. [ ər. ] Dolanma, hərlənmə, dövri hərəkət; dövretmə, dövran.
Könlüm bulanır küçədə cövlanını görcək; Nitqim tutulur hərzəvü hədyanını görcək. M.Ə.Sabir.
Qarlı küləyin cövlanı sakitləşmək əvəzinə daha qüvvətlə davam eləməkdə idi. B.Bayramov.

□ Cövlan etmək (vurmaq) – dolanmaq, hərlənmək, fırlanmaq, dövr etmək, dövrə vurmaq. Odur, atlılar dəstə-dəstə, ya tək-tək uzaqdan görsənirlər.
Bir qeyriləri də şəhərdən çıxıb aşağı tərəf çapırlar, bunlar hamısı cövlan edirlər. C.Məmmədquluzadə.
[Dəli Səmədin] axşamadək peşəsi şəhəri cövlan etmək idi. Çəmənzəminli.
Bəndalı qəfəsdən çıxmış aslan kimi cəld balaca açıq həyətdə bir cövlan vurdu. Mir Cəlal.

Cövlana çıxmaq – gəzməyə, dolanmağa çıxmaq.
Əlioğlu Qara oğlan xallı atın belində cövlana çıxmışdı. S.Rəhimov.
Gəl, gəl çıxaq cövlana; Qoy qızışsın ortalıq. M.Rahim.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • CÖVLAN dolanma — hərlənmə

Etimologiya

  • CÖVLAN Farsca “fırlanmaq” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
CÖVHƏRNANƏ
CÖVLANGAH

Digər lüğətlərdə