CUŞ

is. [ fars. ] Coşma, qaynama; qələyan, həyəcan.
□ Cuş eyləmək – coşmaq, qələyana gəlmək, qaynamaq, cuşa gəlmək, qızışmaq.
[Harun:] Eşqimiz cuş eyləyib artmaqdadır gündən-günə. Ü.Hacıbəyov.

Cuşa gəlmək – coşmaq, qızışmaq, vəcdə gəlmək, şövqə gəlmək.
Tahir …daha da cuşa gəlib, sazın tellərini lap ürəkdən ehtizaza gətirirdi. M.Hüseyn.
[Aşıq:] Sinəm cuşa gəldi, mən sazı alıb “Xoş gəlib” rədifli sözümü ovşarı havası ilə oxudum. A.Şəmşir.

◊ Cuşa gətirmək – ruhlandırmaq, canlandırmaq, vəcdə gətirmək, şövqləndirmək.
Şərqdən əsən nəsim güllərin, çiçəklərin və ağacların yarpaqlarının arasında aşiq və məşuqlar ürəklərini cuşa gətirən ( f.sif. ) bir məqamat bərpa etmiş idi. Ə.Haqverdiyev.

Qanı cuşa gəlmək – bax qan qaynamaq (“qan”da).
Zeynal oğlunu görcək qanı bədənində cuşa gəldi. Çəmənzəminli.

CURULDAMAQ
CUVAR

Digər lüğətlərdə