LÜL₁

əd. dan. Adətən “atəş”, “qənbər”, “kefli” sözlərinin qabağına gələrək sərxoşluğun, kefliliyin son həddini bildirir.
[Rəşid:] İndiyəcən kef üçün içirdim, heç ömrümdə piyan olmurdum, bu gün dərddən içmişəm, özüm də lül qənbərəm. M.Hüseyn.
[Zalxa:] Bu, lül keflidir ki. S.Rəhman.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • LÜL dəm — sərxoş
LÜĞƏVİ
LÜL₂

Digər lüğətlərdə