LÜT-ƏTCƏ

sif. dan.
1. Çılpaq, ətcə (uşaq haqqında).
Mənə elə gəlirdi ki, [Azad] ana bətnindən lüt-ətcə bu soyuq dünyaya qədəm qoyduğu zaman belə səsini çıxarmamışdır. M.İbrahimov.

2. məc. Balaca, körpə.
[Zeynal:] Ey lütətcə balalar! Başıma yığılın. Ə.Əbülhəsən.

LÜT-ANADANGƏLMƏ
LÜT-MADƏRZAD

Digər lüğətlərdə