TAYQILÇA

sif. Bir qıçı olmayan, bir qıçı kəsik; birqıçlı.
Bu ortaboylu, tayqıç, çalsaqqal kişinin qəribə tərcümeyihalı vardı. S.Vəliyev.
[Adil:] Atam cəbhədən tayqılça (z.
), qolunun biri də girdən düşmüş halda qayıtdı. B.Bayramov.

TAYQIÇLI
TAYQILÇALI

Digər lüğətlərdə