KULMİNÁSİYA

[ lat. ]
1. astr. Göy cisminin müşahidə yerinin meridianından keçməsi.
2. məc. İnkişafın, yüksəlişin, gərginliyin ən yüksək momenti, dövrü.
Kələntərli deyirdi ki, [Sultan] pəncərənin qabağına gedəndə bilin ki, qəzəbinin kulminasiyasıdır. İ.Hüseynov.

3. Bədii hadisələrin inkişafında ən gərgin an.
KULÁK
KULON₂
OBASTAN VİKİ
Kulminasiya (ədəbiyyat)
Kulminasiya (lat. culmen; mənası – "zirvə") — ədəbiyyatda hadisələrin inkişafında ən gərgin an. Kulminasiya nöqtəsi əsərin süjetində təsvir olunan konfliktin şiddətini ortaya qoyur. Kulminasiya ən yaxşı işlənmiş halda epik və dramatik janrdakı əsərlərdə olur. Məsələn, Kolas Yakubun "Gənc palıd" əsərində kulminasiya nöqtəsi Andrey Plexinin malikanənin meşəsindəki oğurluq hadisəsini meşəçiyə etiraf etdiyi səhnədir. Böyük formada olan əsərlərdə hər hekayə xəttinin kulminasiyası var. == Ədəbiyyat == Кульминация // Литературная энциклопедия терминов и понятий. Институт научной информации по общественным наукам РАН: Интелвак. Под ред. Николюкин, Александр Николаевич.

Digər lüğətlərdə

впя́чиваться закла́няться махови́к мая́к по-португа́льски типоло́гия хлёстко баро́н манипули́ровать обва́рочный спе́шно Александрия apogaic bondslave enculturate end-play letter-perfect mealing supposititious X-irradiation ломовик плавучесть смачно удельный шифоньер