TÖKMƏ


1.Tökmək”dən f.is.
2. is. tex. Əridilib qəlibə tökülmüş metal məmulat. Polad tökmələr.
3. sif. Tökmə yolu ilə hazırlanmış, qəlibə tökülməklə hazırlanmış. Tökmə polad. Tökmə dəmir.
4. sif. Öz-özünə əmələ gəlməyib, əl, maşın və s. vasitəsilə düzəldilən. Tökmə təpə.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • TÖKMƏ dağıtma — səpmə
  • TÖKMƏ döşəmə — salma
  • TÖKMƏ yığma — seçmə
  • TÖKMƏ axıtma — süzmə — boşaltma
TÖKDÜRMƏK
TÖKMƏBƏDƏN

Digər lüğətlərdə