Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

PAXIL

sif. [ər. bəxil] Başqasının üstünlüyünə, xoşbəxtliyinə, rifahına, müvəffəqiyyətinə, qabağa getməsinə dözməyən, bundan dilxor olan, bunu gözü götürməyən; dargöz. Paxıl adam. – Bir adam paxıl olsa; Ömrü boyu dərd çəkər. (Bayatı). // İs. mənasında. Paxılın biridir. – Ürək sındırmadım, qəlb incitmədim; Paxıllar yüz yerdən çəkdi dağ mənə. B.Vahabzadə.

Həmin söz digər lüğətlərdə: