BADIŞ

I
(Ağdam, Bərdə, Borçalı, Füzuli, Hamamlı, Qazax, Şərur)
başqaları ilə dəyişik düşməmək üçün toyuğun ayağına tikilən əski parçası, nişan. – Bizim töuxların hamısının əyağına badış tix’mişəm (Ağdam); – Töyüğün əyağına çındadan tikillər, olur badış (Borçalı); – Badışı töyoğun badına bağlerix’ (Başkeçid); – Ay qız, fərələrə badış tix’, qonşunun töyuxlarıynan dəyişix’ tüşməsin (Qazax)
II
(Qazax)
baldıra geyilən boğazlıq. – İş adamına badış çox yaxşıdı
III
(Salyan)
nazik corab. – Badış nazik coraba diyillər
IV
(Hamamlı)
təndirə çörək yaparkən qola geyilən qolçaq. – Çörəyi yapanda badış gey, əliη yanmasın
BADIRQAYI
BADIŞDAMAX
OBASTAN VİKİ
Badış Xan
Qara oğlanlar- türk və altay mifologiyasında şər tanrıları. Qara ərlər də deyilir. Erlik Xanın oğullarıdırlar. Ədədləri doqquzdur. Monqolların "Doqquz Qana Susamış Tanrı"ları ilə bənzərlik göstərir. İnsanlara pisliklər gətirən qara fırtınalar əsdirər, qan yağışları yağdırırlar. Erlikin sarayının və ya yeraltının qapılarını gözlədikləri üçün Qapı Gözətçiləri deyə xatırlanarlar. Temir Xan: Dəmir ilahı. Qaraş Xan: Qaranlıq ilahı. Matır Xan: Cəsarət tanrısı.

Digər lüğətlərdə