FÜSUNKAR

sif. [ fars. ] Valehedici, məftunedici, heyranedici, əfsanəvi. Füsunkar mənzərə.
– Səmavi tüllərdən əynində köynək; Füsunkar bir gəlin oturmuşdu tək. M.Dilbazi.
Bahar füsunkar, əfsanəvi gözəlliyilə bizim ellərə gəlirdi. M.Rzaquluzadə.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • FÜSUNKAR füsunkar bax məftunedici
  • FÜSUNKAR cazibəli — məlahətli — lətafətli — məftun
FÜSUN
FÜSUNKARLIQ

Digər lüğətlərdə