PƏNCƏ-PƏNCƏ

sif. Üzərində pəncə şəklində gülləri, naxışları olan. Pəncə-pəncə parça.
– Bir də görərdin ki, dövlətli qadın pəncəpəncə donunu geydi. H.Sarabski.

◊ Pəncə-pəncəyə gəlmək – bax pəncələşmək. Ölümlə pəncə-pəncəyə gəlmək.
– Buludlar gəldikcə pəncə-pəncəyə; Sanasan varlığın ürəyi əsir. S.Vurğun.

PƏNCƏ
PƏNCƏKEŞ

Digər lüğətlərdə