RÖVZƏ₁

is. [ ər. ] din. Şiə imamlarının ölümü haqqında hekayə; mərsiyə.
Mey gətir saqi, məni qurtar nəmazü rövzədən. Kişvəri.
İyirmi beş gün tamamdır ki, bəstdə oturanlar gündüzlər rövzə və nitq söyləyirdilər. P.Makulu.

// Bu cür hekayələr, mərsiyələr oxunulan yer, məclis.
[Yaşlı kişi:] Mən günorta azanını gözləyirdim ki, qalxıb rövzəyə gedim. S.Hüseyn.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • RÖVZƏ rövzə bax mərsiyə
RÖVŞƏNLİK
RÖVZƏ

Digər lüğətlərdə