ZƏRƏFŞAN

sif. [ fars. ] klas. şair. Qızıl səpən, qızıl saçan.
Tamaşana gəlsin, Rum ilə Misir; Zərəfşan tellərin dörd yana əsir. Aşıq Sərvinaz.
Min də desə dürri-zərəfşandı bu! Dur qaçaq, oğlum, baş-ayaq qandı bu! M.Ə.Sabir.
Neçin afaqi sarmaz şöleyi-hüsnizərəfşanı? H.Cavid.

Etimologiya

  • ZƏRƏFŞAN Farsca zər (qızıl) və əfşan (şüa saçan) sözlərindən əmələ gəlib. “Qızıl saçan” (parlayan), “qızıla tutulmuş (bəzənmiş) “qızıl saçan” (parlayan) “ anla
ZƏRƏDİN
ZƏRƏNDAZ

Digər lüğətlərdə