YABANI

sif.
1. Çöldə özbaşına bitən; vəhşi. Yabanı bitki. Yabanı çiçək.
– Sən sevgili vətənciyimin gül fidanısan; Sən bir gözəlcə qönçəsən, amma yabanısan. A.Səhhət.

// Cır. Yabanı meyvə. Yabanı armud.
2. Əhliləşməmiş, vəhşi, yırtıcı. Yabanı pişik. Yabanı keçi.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • YABANI 1. YABANI (ağac, ot və s. haqqında) Sanki başlan üstə yabanı otlar bitmiş.. (M.Dilbazi); VƏHŞİ Tarladakı sarı sünbül; Çöllərdəki o vəhşi gül (S
  • YABANI vəhşi — cır
  • YABANI vəhşi — yırtıcı

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • YABANI YABANI – MƏDƏNİ Hüseyn Məhbusi kimi xain və alçaqlar yabanı bir ot kimi böyüyür... (M.İbrahimov); Mən bədii əsərləri müəyyən dərəcədə sevməyən mədəni
YABANÇILIQ
YABANILAŞMA

Digər lüğətlərdə