MAFƏ

is. [ ər. ] İçərisinə tabut qoyulub aparılan xərək.
Səlim qocanı yudu, kəfənlədi, sonra mafəyə qoydu, həmən dediyi gül ağacının dibində basdırdı. (Nağıl).
Əzizim, qönçə gedər; Gül açmaz, qönçə gedər; Mafənin qabağında; Əllərdə xonça gedər. (Bayatı).

MAFAR
MÁFİYA

Digər lüğətlərdə