VAİZ

is. [ ər. ] din. Vəz və nəsihət edən, moizə edən.
Vaiz sözünə tutma qulaq, qafil olma kim; Qəflət yuxusunun səbəbi ol fəsanədir. Füzuli.
Çıxmışkən günahı vaizin dizə; Vəz edib durmaqda, bax yenə bizə! H .Cavid.

VAXTSIZ
VAİZLİK

Digər lüğətlərdə