DAMƏN

is. [ fars. ] klas. Ətək (paltarda).
Tutaram yarın qiyamətdə, həbibim, damənin; Məstsən qəflət şərabından, bu gün möhlət sana. Füzuli.

□ Dağ daməni – dağ ətəyi.
Utan bir, Koroğlu, utan; Dağların damənin tutan. Koroğlu”.
Biri dağ damənin tutmuş; Biri səhrayə üz qoymuş. Q.Zakir.

DAMDIRMAQ
DAMƏNƏ

Digər lüğətlərdə