RİTM

[ yun. ]
1. Bir şeyin (hərəkətin) bu və ya başqa şəkildə növbələnməsi; müntəzəmlik.
2. Səs, nitq və s. ünsürlərinin təkrarlanmasında müəyyən ardıcıllıq; ahəng, vəzn. Musiqinin ritmi.
– Şerin ritmində Koroğluya xas olan bir dotələblik vardır. M.Hüseyn.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • RİTM vəzn — ahəng
RİŞTƏ-RİŞTƏ
RİTMİK

Digər lüğətlərdə