DEHQAN

is. [fars.] köhn. Kəndli, əkinçi, rəncbər. Şəxsi-məzkur Qəzvinin qəryələrindən Kərbəlayı Səlim adlı bir dehqanın oğlu idi. M.F.Axundzadə. Böylə həyat içrə yüzdən çox yaşar; Zəhmətkeş dehqanı bizim dağların. S.Vurğun.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

DEHQAN устар. I сущ. дехканин, крестьянин, земледелец II прил. дехканский. Dehqan təsərrüfatı дехканское хозяйство ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan