BÜKMƏ

is.
1.Bükmək”dən f.is.
2. məh. İçərisinə şəkər, qoz, fındıq və ya badam ovuntusu tökülmüş düyü unu riştəsindən hazırlanan şirni.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • BÜKMƏ qatlama — əzmə
  • BÜKMƏ sarıma — dolama
BÜKƏLƏNMİŞ
BÜKMƏK

Digər lüğətlərdə