DƏBBƏ₁

is. [ ər. ] Bir şey haqqında əldə edilmiş saziş və razılığı pozmaq üçün bəhanə, öz vədindən və sözündən səbəb olmadan imtina etmə.
□ Dəbbə eləmək (çıxarmaq) – bax dəbbələmək.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • DƏBBƏ dəbbə bax lovğa
DƏBBƏ₂
DƏBBƏÇİ

Digər lüğətlərdə