DİBAÇƏ

is. [ fars. ] ədəb.
1. Keçmişdə: kitabın qızıl suyu ilə nəqşlərlə bəzənmiş müqəddiməsi, ilk səhifələri.
2. Giriş, müqəddimə. Füzuli divanının “Dibaçə”si.
// Məc. mənada.
[Mirzə Fətəli:] Sözünü buyur, dibaçə lazım deyil. Ə.Haqverdiyev.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • DİBAÇƏ dibaçə bax müqəddimə
  • DİBAÇƏ giriş — müqəddəmə
DİBA
DİBCİK

Digər lüğətlərdə