ETİBARNAMƏ

is. [ ər. etibar və fars. …namə] Bir şəxsin və ya idarənin adından iş görmək üçün verilən rəsmi kağız, sənəd. Etibarnamə ilə kassadan pul almaq.
– Körpüdə taxtanı buraxmaq üçün etibarnamə istəyirdilər. Mir Cəlal.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • ETİBARNAMƏ etibarnamə bax vəkalətnamə
ETİBARLILIQ
ETİBARSIZ

Digər lüğətlərdə